Ovide Musin Een artiest globe-trotteur

ovide musin nandrin Videouittreksel   I.van de Mortel Le chat

Ovide Musin      

Ovide Musin

In het jaar van gunst 1854, heeft Nandrin een gebeurtenis geleefd waarvan kon meten niemand natuurlijk het gelukkige en historische vervolg.
Het is 19 uur deze 22 september wanneer het lambdacisme pasgeboren d*un bij Musin weerklinkt. In de grote ruwbouw van de plaats van Batty, heeft Mevrouw Musin, ontstaan Louise Mijlen, zojuist aan de wereld haar entant vijfde gezet. II zich prénommera Ovide, Berthold, Céran, Agnan. Een toekomst doet van wereldroem begint.
De vader, Jacques Musin, heeft de burgerlijke ingenieur, die uit A wijnen geboren hebben geworden, met zijn loopbaan aan de fabriek Cockerill begonnen die John, een Engelsman, zoon van William Cockerill, aan Seraing in 1817, na verschillende „Imnées in deze onderneming evengoed aan Seraing is gebaseerd als in het zuiden van Frankrijk, hij binnenkomt in België en doet de kennis van Louise Mijlen die uit het kasteel van Sotrez is ontstaan. Er was slechts 3 mijlen (5 km) tussen Sotrez en het centrum van Nandrin. Het is waarschijnlijk daarvoor die zij op 21 februari 1844 er trouwen en dat zij een mooie woning plaats van Batty laten bouwen, Jacques

zich er vestigt als koopman van wijnen et' van korrels.

 

Etraits gekozen van de boeken van Mijnheer GIOT

 

 

 

 

 

Geboorte van een roeping

Ik me herinner niet om te hebben
nooit beproeft de mindere moeilijkheid om de muziek te leren, door van instinct de muzikale richting te grijpen, op een psychologische wijze, als u wilt. Zelfs zijnd jong, had ik de exacte kennis van een postzegel van zuivere en vrije stem, want vaak! 'de nasale, zware en valse intonatie van de priesters was me zeer moeilijk of leek me zo grappig dat ik moeilijk had om '* een onbewogen gezicht te houden en om niet te lachen. Een van de priesters zong quel¬que ding dat aan mijn oren als weerklonk: omelette-o-rum-frîcandurn (Gigotum Cressonem) en dat, aan eerste messe, wekte mijn trek om het te ontbijten.
De feestdagen, als jouw andere kinderen, absorbeerde ik de volkssmalle zijdes en cramignons ze. Cramignons ze lijken bijzonder aan de Provincie van Luik en aan het Waalse ras want ik heb nooit gezien erover noch in geen enkele andere streek gehoord. Cramignon is volkomen geen dans van het land maar eerder een verloop dat het overblijfsel van een zeer oude religieuze plechtigheid is die tijd van druides dateert. Hij moet zijn oorsprong dam van de zo oude tijd hebben waar het land nog van de uitgebreide omvang van bossen werd bedekt. Dit kan de lange en serpentine lijn van marcheurs uitleggen zich oprollend en zich opvouwend op de manier van de slangen tussen de bomen.
Cramignon begint op deze wijze: een jonge man, de bestuurder, draagt een tros in zijn rechte hand en, met zijn linkse hand, neemt hij de rechte hand van zijn dame, deze geeft zijn linkse hand aan de jonge mens die het en aldus door vervolg koppelt na paar volgt, een na de andere, voegen zich in het verloop dat van tot stand komen kant, de ruime armen samen. De bestuurder entonne een smalle zijde, die de eerste lijn zingt, die in koor door marcheurs en aldus tijdens de volledige duur van de smalle zijde, het onafgebroken verloop, de bestuurder die ze oprolt, soms in een compacte groep, vervolgens ze ontvouwend, serpentant, bocht wordt hernomen van en herhaald een kant aan de andere, door de straten totdat zij iedereen buiten adem worden gebracht alvorens zich te verspreiden."
Zijn vader had de aantrekkingskracht van Ovide voor de muziek opgemerkt. Zijn beschikkingen voor de smalle zijde, zijn aantrekkingskracht voor de speler van orgel van grofheid en violoneux geven het idee aan zijn vader om hem een kleine viool als speelgoed aan te bieden aan Kerstmis. Ovide is zijn zesde jaar ingegaan. Steeds meer geeft hij zijn spelen aan de buitenkant op om aan het huis met zijn viool te blijven. Later ziend het belang van het kind voor dit instrument en volharding waarmee hij probeert te spelen, koopt zijn vader hem een grotere viool, Ovide is aan de engelen en hij wordt zich bewust dat hij/zij een leraar nodig heeft; dat is niet gemakkelijk aan Nandrin. Dan gelooft Ovide aan savetier van het dorp dat, bij de gelegenheid, van contrebasse met een klein orkest van musici speelt dat hij in de naburige dorpen rekruteert om avonden te verlevendigen die dansen. Savetier heeft geen enkele muzikale opleiding, maar ontwart zich aan het oor. Het kind richt zich tot hem en aldus, het is in échoppe van de oude mens dat hij de aantekeningen zal leren, om zijn viool toe te kennen en eveneens aan het oor te spelen. 11 gaan vooruit, vervelen erover zich niet en oefenen zich zonder, bij hem uit te ontredderen. Teneinde niet in de war te brengen, vestigt hij zich onder de tafel-van stuk in voorgevel. Het tapijt dat het meubel bedekt hangt tot de bodem en verstikt enigszins de klank.
11 hebben acht jaar wanneer een afkomstig leraar van viool uit Luik, doorvaart voor de woning van Musin en met het open venster de aantekeningen van een viool bedoelt. Hij nadert, kijkt zich binnen en ziet niets.

Etraits gekozen van de boeken van Mijnheer GIOT

Een dag van de zomer die ik in Luik doormaakte, ontmoette ik mijn vriend de Ridder van Thier, eigenaar van de krant „de MAAS“. Hij vroeg me om enkele brieven te schrijven over mijn reizen, me zeggend: „Wanneer u ver bent, zal het aangenaam voor uw vrienden in particulier en publiek in het algemeen " zijn. Ik hem beloofd om het te doen en door rond de wereld te reizen, herinnerde ik me mijn belofte en gedurende mijn verloren momenten, verstuurde ik brieven aan de MAAS, onder de titel: „Violoniste aan Antipodes ".

  

 

Ovide  MUSIN     

Gemeentemuseum van het Plattelandsleven Condruze

( Stichting Christian Blavier)

 

 

Bibliografie

 

 

 

   

 

José Giot              

 

 

 

 

 

si.nandrin@skynet.be

Deze zaterdag 15 mei om 14:00 uur plaats vond de inwijding van de viool „Ovide Musin“
in de omgeving van het Museum van het Leven Plattelands Condruse „Stichting Christian Blavier“

Deze viering heeft officieel het jaar Ovide Musin geopend, dat het 150 jaar van de geboorte van de Artiest viert

Nandrinois

 

si.nandrin@skynet.be

 

Le Chat